* As published in the literary folio 'Kuwaderno 12' of 'White & Blue', the official student publication of Saint Louis
University - Baguio City.
Alas tres ng
umaga.
Sa isang madilim at masikip na silid, nakapiring at
nakatali ang manunulat.
Pumasok ang mga salarin. Inalis ang piring. Hinigpitan
ang mga tali.
Isang ngisi ang binigay. Isang punyal ang kumislap.
At hinugot ng mga halimaw ang mga mata ng manunulat –
mga matang pinili pang mawarak kaysa pikitan ang
realidad.
Wala na ang mga matang mulat at pagod, kung saan unang nagningning ang butil ng
pag-asang diniligan ng mga luhang dumaloy
para sa mga api at aba.
Ngunit kahit na
itinapon na ang laman, matiim pa rin na nakatutok ang mga duguang butas sa may
sala.
Sunod na pinutol ng mga halimaw ang dila ng manunulat
–
dilang nagpahayag ng mga umaapoy na rebelasyong pumaso
sa mga naghahari-harian.
Wala na rin ang dilang sintalas ng espada kung mga
kalaban ang pinupuntirya, ngunit matamis na musika ang dala para sa mga
pamilyang nauuhaw sa hustisya.
Ngunit kahit
lumisan na ang tagapagtugtog ng plauta, patuloy pa ring umaalingawngaw ang
katotohanang pinarinig niya.
At kahit naiinis, nakangisi pa rin ang mga hayop.
Inilabas ng mga
halimaw ang sibak, at itinaga sa mga paa at kamay ng manunulat.
Inihiwalay ang mga daliring umukit sa mga titik na
nagbigay-laya sa mga damdaming nangangarap makalipad. Tinadtad ang mga paang
matapang na tumahak sa mga daang kinatatakutang tapakan ng mga ordinaryong
mamayan. Mga kamay at paang puhunan sa hanapbuhay na salat man sa kusing ay
tigib naman sa dedikasyon at dangal.
Ngunit kahit
bulag, pipi at baldado na ang manunulat, ang puso niya ay magiting pa ring
tumitibok.
Sa huling pagkakataon, tinudla ng mga halimaw ang puso
ng manunulat at pinalamon sa apoy ang gutay-gutay na nitong katawan.
At sila ay nagbunyi …
dahil sila ay mga hangal.
Bukang-liwayway.
Hindi na nila
napansin ang pagtangay ng hangin sa maingat niyang pinulot at kinalong na mga abo.
Labels: Creative Works